5) مرگ زودرس(ناگهانی):
همه ی انسانها دارای اجل معینی هستند، یعنی نزد خداوند معین و معلوم است که هر فرد چند سال عمر کرده و سپس روح از بدنش جدا می شود.
خداوند در مورد اجل و مدت حیات هر فرد می فرماید:«هُوَ الَّذي خَلَقَكُمْ مِنْ طينٍ ثُمَّ قَضى أَجَلاً وَ أَجَلٌ مُسَمًّى عِنْدَهُ »[1]«او كسى است كه شما را از گل آفريد، آنگاه مدتى را [براى شما عمر] مقرّر داشت. و اجل حتمى نزد اوست [و او از آن آگاه است]»
اما گاهی انسان با ارتکاب معاصی و گناهان و عدم توبه، سبب مرگ زودرس و به اصطلاح فرا رسیدن اجل خود می شود.
قرآن می فرماید:
«قَالَتْ رُسُلُهُمْ أَفِی اللَّهِ شَکٌّ فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ یَدْعُوکُمْ لِیَغْفِرَ لَکُمْ مِنْ ذُنُوبِکُمْ وَیُؤَخِّرَکُمْ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى...»[2]
رسولان آن ها گفتند: آیا در خدایی که خالق آسمان ها و زمین است شک است؟ او که شما را دعوت می کند تا گناهان شما را ببخشد و تا موعد مقرر و اجل مسمی شما را باقی گذارد.